Madhurâ, nèko bulâ ḍârâna dhika. Serial puisi Madura (Bag. XI)

Clurit Emas

Mon mosèm labbhuh ta’ toron
Bulâ bâccaè dhika kalabân ghâḍhegghâ bulâ
Mon ḍâḍâna dhika cè’ talèbât kerrèngnga
Bulâ nangghâlâi dhika bi’ ghângsana bulâ

È attas ghumo’ bujâ bulâ nyomeddhi pèkkèran
Amarghâ bulâ sapè kerrabhân sè terbi’
Ḍâri èsem bân aèng matana dhika

Bulâ aberka’ atabângè ombâ’
Bulâ ngabbher asanappellè bulân
È ca’-ranca’ erroh lalo’orra bulâ
È embunan langngè’ bulâ ngoca’ sompa
Madhurâ, nèko bulâ ḍârâna dhika

MADURA AKULAH DARAHMU
(D. Zawawi Imron)

Kalau musim labuh tak turun
Kubasahi kau dengan denyutku
Kalau dadamu kerontang
Kubajak kau dengan tanduk logamku

Di atas bukit garam kunyalakan otakku
Lantaran aku sapi karapan yang lahir
Dari senyum dan air matamu

Aku berlari mengejar ombak
Aku terbang memeluk bulan
Di ranting-ranting roh nenek moyangku
Di ubun langit kuucapkan sumpah
Madura akulah darahmu

 

(Sè ngangghit : D. Zawawi Imron)
(Sè ngobâ bhâsa : ADRIAN PAWITRA)

Email Autoresponder indonesia